» بازاریان به راستی چه می خواهند؟
    آیا اگر همین مبلغ کمینه را نیز ندهند بهتر نیست؟
    این در حالی است که مالیات حقوق بگیران و بازنشستگان دولت،
    که وضع مالی پایین تری نسبت به بازاریان دارند، نه بر اساس کارشناسی،
    که از روی فیش حقوقی آنها برداشت می شود! آیا این عدالت است؟!!!






مشكل اصلى اصناف بازار سنتى تهران با توافق شوراى اصناف و سازمان امور مالياتى، نه بر سر نرخ افزايش ماليات ها بلكه بر سر اجازه بررسى تصادفى ۱۰ درصد حساب ها و دفاتر حجره داران بازار تهران بود. در سال هاى گذشته فقط دفاتر حدود دو تا پنج درصد حجره داران بازار تهران توسط مميزان سازمان امور مالياتى بررسى مى شد و مميزهاى سازمان امور مالياتى فقط دفاتر حجره دارانى را كه توسط اتحاديه هاى صنفى معرفى مى شدند بررسى مى كردند.

اما در سال ۱۳۸۹ سازمان امور مالياتى به اتحاديه‌هاى صنفى پيشنهاد كرده بود اگر بخواهند فقط درصد اندكى از دفاتر و حساب هاى حجره داران آن هم با معرفى اتحاديه‌ها (و نه به طور تصادفى) رسيدگى شود، بايد نسبت به سال ۸۷ ماليات بسيار بيشترى (مثلا ۷۰ درصد) بپردازند و اگر اصناف بازار تهران تمايل مى داشتند ماليات سال ۸۸ نسبت به سال ۸۷ رشد كمى (مثلا ۱۰ تا ۲۰درصد) داشته باشد، بايد به مميزان مالياتى اجازه مى دادند به طور تصادفى و به انتخاب خود، دفاتر تعداد بيشترى از حجره داران بازار تهران بررسى و ماليات قطعى آنها تعيين شود.

بسيارى از حجره داران بازار سنتى تهران حاضر بودند رقم بالايى نسبت به سال۸۷ ماليات بپردازند مشروط بر اينكه دفاترشان توسط مميزان سازمان مالياتى بررسى نشود. 

بدين ترتيب موضوع اصلى اختلاف، شفافيت و پنهانكارى بوده است و نه افزايش و كاهش ماليات. بازاريان در اين اعتصاب خواهان همان سطح از پنهانكارى بودند كه دستگاه‌هاى اقتصادى و دولتی از آن برخوردارند و به همين روش از پرداخت ماليات بگريزند.



اعتصاب براى تبعيض بيشتر

بازاريان سنتى و كسبه در مقايسه با حقوق بگيران كه ماليات آنها نه بر اساس نظام خود اظهارى غير شفاف بلكه از روى فيش حقوقى آنها كسر مى شود كمترين ماليات را مى پردازند در حالى كه بيشترين بهره را در مقايسه با ديگر اقشار از منابع كشور مى برند.

در سال ۱۳۸۸ جامعه‌ى دو ميليون و ۷۰۰ هزار نفرى اصناف ايران پرداختى مالياتشان فقط هزار و ۱۶۰ ميليارد تومان بود در حالى كه جامعه‌ى دو ميليون و ۲۰۰ هزار نفرى حقوق‌بگيران دو هزار و ۱۹۰ ميليارد تومان به دولت ماليات دادند. سهم حقوق‌بگيران ايرانى از كل ماليات پرداختى ۸ درصد و سهم اصناف و بازارى‌ها حدود ۵ درصد است. سرانه ماليات پرداختى اصناف به دولت حدود ۴۲۰ هزار تومان است اما همين عدد در ميان حقوق‌بگيران ايرانى حدود ۸۵۰ هزار تومان اعلام شده است. (روزنامه‌ى ايران، ۲۷ تير ۱۳۸۹)

در اين شرايط، اعتصاب براى عدم شفافيت در دفاتر و خود دارى از تن دادن به هر نظام كنترلى مثل باركد (جهت فرار از ماليات منصفانه) يا مخالفت با ماليات بر ارزش افزوده در واقع اعتصاب براى عدم توزيع عادلانه‌ى ثروت در جامعه است.

 

(ARBIAN)آربیان : (گردآورنده:  مسعود قنبری  www.Ghanbary.ir)
مادها قومی ایرانی بودند از تبار آریایی که در بخش غربی فلات ایران ساکن شدند.
سرزمین ماد دربرگیرنده بخش غربی فلات ایران بود.
سرزمین آذربایجان در شمال غربی فلات ایران را با نام ماد کوچک و بقیه ی ناحیه زاگرس را با نام ماد بزرگ می‌شناختند.
پایتخت ماد در گذشته هگمتانه نام داشت که بعدها به اکباتان تغییر نام داد.
مردمانی که امروزه از تبار مادها به شمار می‌آیند عبارتند ازفارس‌زبانان استان‌های همدان و مرکزی، مردم غرب ايران، مردم آذربایجان و لرستان .
اولین اطلاعات در مورد مادها بر می‌گردد به سالنامه های شلمسر سوم(پادشاه آشور) به سال 734 یا737 قبل از میلاد مسیح.
هرودوت مورخ یونانی معتقد بوده است که مادها دارای چهار پادشاه بودند (تلفظهای یونانی میان دوکمان):
دیاکو (دیوکس)، فرورتیش (فرااُردس)، هووخشتره (کیاکسار) و ایشتوویگو (آستیاگس).
که به گفته او به مدت 150 سال از سال 701 یا 708 قبل از میلاد مسیح حکمرانی می‌‌کردند.
اما کتزیاس که منبع او دفاتر شاهی پارسیان است، مادها را دارای 9 پادشاه و 205 سال حکومت می‌‌دانسته است:
1- آراباکس 2- مانداکس 3- سوسارمس 4- آرتیکاس 5- آربیان 6- آرته ایس 7- آرتینس 8- آستیبارس 9- ایشتوویگو (آستیاکوس)
در سده هشتم پیش از میلاد، یکی دیگر از تیره‌های ایرانی به نام سکاها(به یونانی اکیت و به فرانسوی سیت) بر سرزمین ماد چیره شدند.
مادها در سده ششم پیش از میلاد شاهنشاهی بزرگی در فلات ایران و فراسوی آن برپا کردند ولی بعدها بخشی از شاهنشاهی متحد ایرانی به فرمانروایی پارس‌ها شدند.